Już w starożytności używano miodu do słodzenia posiłków oraz twierdzono, że zapewnia siłę, zdrowie i długowieczność.
Na przestrzeni lat dla miodu jako produktu żywnościowego opracowano katalog wymagań dotyczących jego charakterystycznych właściwości oraz składu chemicznego. Normy te zostały opracowane zarówno na poziomie światowym – Codex Alimentarius – „Standard for Honey” (CODEX STAN 12-1981) jak i unijnym – Dyrektywa Rady 2001/110/WE z dnia 20 grudnia 2001 r. odnosząca się do miodu wraz z Dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2014/63/UE zmieniającą w/w akt prawa.
W świetle przepisów, w Polsce obowiązuje definicja miodu mówiąca, że „miód” jest naturalnie słodką substancją produkowaną przez pszczoły Apis mellifera z nektaru roślin lub wydzielin żywych części roślin, lub wydalin owadów wysysających żywe części roślin, zbieranych przez pszczoły, przerabiany przez łączenie specyficznych substancji z pszczół, składanych, odwodnionych, gromadzonych i pozostawionych w plastrach miodu do dojrzewania.
Kupując produkt na etykiecie którego zamieszczono nazwę „miód” należy spodziewać się produktu naturalnego. Przepisy ograniczają ludzką ingerencję w jego skład. Nie wolno dodawać do niego np. cukru, syropu cukrowego czy skrobi, jak również innych dodatków do żywności np. barwników.
Istotną informacją umieszczoną na etykiecie jest dookreślenie rodzaju i odmiany miodu. Jest to niekonieczne w przypadku miodu: odsączonego (uzyskanego przez odsączenie odkrytych plastrów bez czerwiu), odwirowanego (otrzymanego przez odwirowanie odkrytych plastrów bez czerwiu), wytłoczonego (uzyskanego przez wyciskanie plastrów bez czerwiu).
Istotną informacją umieszczoną na etykiecie jest dookreślenie rodzaju i odmiany miodu. Jest to niekonieczne w przypadku miodu: odsączonego (uzyskanego przez odsączenie odkrytych plastrów bez czerwiu), odwirowanego (otrzymanego przez odwirowanie odkrytych plastrów bez czerwiu), wytłoczonego (uzyskanego przez wyciskanie plastrów bez czerwiu).
Możliwość ta nie dotyczy: miodu przefiltrowanego, sekcyjnego, z plastrami i miodu piekarniczego (przemysłowego).
Warto zaznaczyć, że rozróżniamy miód nektarowy (kwiatowy), spadziowy i nektarowo-spadziowy. Zawartość pyłków w miodach nektarowych jedno-odmianowych badana jest przez Inspekcję Jakości Handlowej Artykułów – Rolno Spożywczych podczas różnego rodzaju kontroli, co chroni konsumentów przez wprowadzaniem na rynek produktów zafałszowanych.
Wszyscy wiemy, że miód jest produktem szczególnej natury, a istotny wpływ mają na to właśnie zawarte w nim enzymy, stanowiące jego główną siłę biotyczną. Enzymy zawarte w miodzie pochodzą przede wszystkim z organizmu pszczół, jedynie znikoma ilość pochodzi ze zbieranego pyłku i nektaru. Do najważniejszych enzymów zawartych w miodzie zalicza się α-glukozydazę (inwertazę), α i β – amylazy (zwane diastazą), oksydazę glukozową, katalazę oraz fosfatazę.
Żeby w pełni korzystać z dobrodziejstw miodu należy wiedzieć jak go stosować i przechowywać.
Podgrzewanie miodu do temperatury powyżej 50°C niszczy jego ciała czynne biotycznie. Dlatego też, powinno się go spożywać w czystej postaci lub z pieczywem. Wielu z nas rozpuszcza miód w płynach np. mleku, wodzie czy herbacie, pamiętajmy jednak, że aby zachować jego cenne właściwości temperatura płynu nie powinna przekraczać 40°C.
Podgrzewanie miodu do temperatury powyżej 50°C niszczy jego ciała czynne biotycznie. Dlatego też, powinno się go spożywać w czystej postaci lub z pieczywem. Wielu z nas rozpuszcza miód w płynach np. mleku, wodzie czy herbacie, pamiętajmy jednak, że aby zachować jego cenne właściwości temperatura płynu nie powinna przekraczać 40°C.
MS, WIJHAR-S w Olsztynie


Komentarze (0) pokaż wszystkie komentarze w serwisie
Dodaj komentarz Odśwież
Dodawaj komentarze jako zarejestrowany użytkownik - zaloguj się lub wejdź przez