Jak sprawić, by zbiory rzepaku ozimego były większe? Zapewnić roślinie właściwą ilość odpowiednich składników mineralnych. To akurat zboże potrzebuje przede wszystkim dużo siarki – trzeba dostarczyć ok. 40 kilogramów tlenku siarki (II) na hektar uprawy, by wyprodukować 1 tonę nasion. Prawidłowy wzrost korzeni i pędów naziemnych rzepaku pozwoli utrzymać także wapń.
Dzięki wspomnianej już poprawie efektywności wykorzystania azotu, siarka zauważalnie zwiększa plonowanie roślin. Poprawia też jakość plonów, co możemy obserwować nie tylko w przypadku rzepaku i innych roślin oleistych (powoduje wzrost zawartości tłuszczu i białka w nasionach), ale też na przykład ziemniaków (przyrost skrobi), buraków cukrowych (zwiększenie ilości sacharozy), zbóż przeznaczanych na mąkę (wzrost zawartości glutenu) czy też jęczmienia browarnego i roślin warzywnych (zmniejszenie zawartości azotu).
Siarka poprawia gospodarkę węglowodanami w okresie wczesnej wiosny i późnej jesieni, przez co rośliny są bardziej odporne na stresy abiotyczne (niskie i wysokie temperatury, susza). Dzięki przyspieszeniu syntezy tkanek mechanicznych, podnosi odporność plonów na porażenie przez choroby i szkodniki. W przypadku rzepaku siarka ogranicza występowanie cylyndrosporiozy liści, u innych roślin – mączniaka prawdziwego (zboża) oraz parchu ziemniaczanego i ospowatości bulw (ziemniaki). Warto ją stosować także przy uprawie warzyw cebulowych, gdyż poprawia ich walory smakowe i aromatyczne.
Wśród preparatów zawierających siarkę popularne są zarówno nawozy wieloskładnikowe, bogate również w wiele innych zbilansowanych elementów, jak też superfosfaty i preparaty specjalistyczne, np. granulowany siarczan magnezu i płyny do oprysków. Częstotliwość i intensywność ich stosowania powinno się uzależniać przede wszystkim od właściwości gleby oraz ilości opadów jesienią i zimą.
Aby zapewnić sobie dobre plony (nie tylko rzepaku), warto też pomyśleć o zastosowaniu – zwłaszcza na glebach kwaśnych – wapna. Zawarty w nim wapń jest niezbędny do prawidłowego wzrostu korzeni i pędów naziemnych, natomiast w glebach kwaśnych niweluje toksyczne działanie kationów glinu. Reguluje gospodarkę wodną rośliny i szybkość pobierania składników mineralnych oraz chroni ją przed czynnikami chorobotwórczymi, zwłaszcza grzybami.
KN


Komentarze (0) pokaż wszystkie komentarze w serwisie
Dodaj komentarz Odśwież
Dodawaj komentarze jako zarejestrowany użytkownik - zaloguj się lub wejdź przez